Vlerën e fjalive të nënrenditura në sintaksën gjenerative e kanë edhe foljet e pashtjelluara, të cilave në gramatikën tradicionale shqiptare përgjithësisht nuk u është njohur kjo vlerë predikative, përveç disa rasteve të veçanta.

Në këtë artikull do të trajtohen ndërtimet me folje të pashtjelluara të shqipes sipas këndvështrimit gjenerativ, për të parë nëse ato projektojnë një sintagmë të veçantë, cili element shërben si kokë e këtij ndërtimi e çështje të tjera lidhur me këtë. Në shqipe paskajorja gege është mënjanuar duke u zëvendësuar me lidhoren. Mirëpo nëse të parat janë folje të pashtjelluara, të dytat janë të shtjelluara, sintagma eptimore të cilave u është njohur edhe vlera predikative. Ndaj në fund të kësaj trajtese do të bëhet një përqasje strukturore dhe kuptimore midis këtyre dy ndërtimeve që janë përdorur në vend të njëri-tjetrit.

Metoda e përdorur është analiza dhe përshkrimi, ndërsa materialet e shfrytëzuara janë vjelë nga disa romane të letërsisë shqipe bashkëkohore dhe e traditës, por edhe nga publicistika.