ਸਾਹਿਤ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਕਲਾ þ। ਕਲਾ ਦਾ ਕਰਮ ਯਥਾਰਥ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ ਆਰ³à¨­ ਹ¹à©°à¨¦à¨¾ þ ਅਤੇ ਇਹ ਸੰਵਾਦ ਕਲਾ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਦਾ þ। ਸਾਹਿਤ-ਕਲਾ ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੀ þ, ਇਸ ਲਈ ਸਾਹਿਤ-ਕਲਾ ਦੀ ਸਮ¹¼à¨šà©€à©‡ ਸੰਵਾਦ-ਪਰਕਿਿਰਆ ਸ਼ਬਦ-ਕੇਂਦਰਿਤ ਪਰਕਿਿਰਆ þ। ਸ਼ਬਦ ਮ¹¼à¨¢à¨²à©‡ ਮਾਨਵੀ ਸੰਚਾਰ ਦਾ ਵੀ ਸਿਖਰ þ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਹ¯à¨£ ਕਾਰਨ ਇਕ¯ ਸਮੇਂ ਸੰਚਾਰ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣ ਵਿਚ ਬ¼à¨ ਕੇ ਸਾਹਿਤ-ਕਲਾ ਦਾ ਮਾਧਿਅਮ ਵੀ ਬਣਦਾ þ। ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਇਸੇ ਲਈ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਸੰਚਾਰੀ ਅਤੇ ਸਿਰਜਣ ਸਮਰ¼à¨¥à¨¾ ਦੀ ਥਾਹ ਪਾੳ¹à¨£à©€ ਪੈਂਦੀ þ। ਇਹ ਥਾਹ ਪਾੳ¹à¨£ ਦਾ ਅਮਲ ਹੀ ਸੰਵਾਦ þ। ਸਾਹਿਤ ਕਿਸ ਤਰ•à¨¾à¨‚ ਯਥਾਰਥ ਨਾਲ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪਾਠ-ਸੰਸਾਰ ਨਾਲ ਸੰਵਾਦ ਵਿਚ ਨਿਭਦਾ þ, ਇਸੇ ਵਿਚ¯à¨‚ ਸਾਹਿਤ ਦੀ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਤੀ ਪ੍ਰਤੀਬ¼à¨§à¨¤à¨¾ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਸਕਦੀ þ। ਸਾਹਿਤ-ਸੰਵਾਦ ਦੀ ਪਰਕਿਰਤੀ ਦਾ ਲੇਖਕ, ਪਾਠਕ ਅਤੇ ਆਲ¯à¨šà¨• ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਤ¯à¨‚ ਅਧਿਐਨ ਸਾਹਿਤ-ਸੰਵਾਦ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰਤਾ ਵਿਚ ਸਾਹਮਣੇ ਲਿਆ ਸਕਦਾ þ। ਲੇਖਕ ਦੀ ਜੀਵਨ-ਪਹ¹à©°à¨š ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਸਰੂਪ ਰਚਨਾ ਹ¹à©°à¨¦à©€ þ ਜ¯ ਪਾਠਕ ਲਈ ਜੀਵਨ-ਸੇਧ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣ ਸਕਦੀ þ ਅਤੇ ਆਲ¯à¨šà¨• ਲਈ ਅਧਿਐਨ-ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣਦੀ þ। ਇਸ ਲਈ ਸਾਹਿਤ-ਸੰਵਾਦ ਨੂੰ ਲੇਖਕ, ਪਾਠਕ ਅਤੇ ਆਲ¯à¨šà¨• ਦੇ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿਚ ਦੇਖਣ ਦੀ ਲ¯à©œ þ।